skip to main | skip to sidebar

Ποιητικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας

Όλα αυτά που όταν γραφτούν γίνονται πιο κατανοητά...

(χιντεν τρακ)

                                                   
άφησε στον άνεμο σαν ουρλιαχτό ο Unused Highway όταν το ρολόι ψιθύριζε 12:27 π.μ. 9 σχόλια:
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)
Η φωτογραφία μου
Unused Highway
χάος
Προβολή πλήρους προφίλ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

  • ►  2017 (1)
    • ►  Νοεμβρίου (1)
  • ▼  2012 (3)
    • ▼  Νοεμβρίου (1)
      • (χιντεν τρακ)
    • ►  Μαρτίου (1)
    • ►  Φεβρουαρίου (1)
  • ►  2011 (2)
    • ►  Οκτωβρίου (1)
    • ►  Αυγούστου (1)
  • ►  2010 (3)
    • ►  Οκτωβρίου (1)
    • ►  Ιουλίου (1)
    • ►  Ιανουαρίου (1)
  • ►  2009 (2)
    • ►  Νοεμβρίου (1)
    • ►  Σεπτεμβρίου (1)

Αναγνώστες

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις

  • Μια ιστορία
    Ο Δήμος βγήκε από το σινεμά βαρύς και σκεφτικός. Η ταινία ήταν βαριά και για προβληματισμούς, αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα. Βασικά, εντάξει, ...
  • (χιντεν τρακ)
                                                       
  • Ο θάνατος μιας δισκοθήκης
    Με διάφορους τρόπους μάζεψα μερικούς δίσκους που ήθελα και κάποιους άλλους που ίσως να μην ήθελα και τόσο το δωμάτιο απείχε αρκετά από τ...
  • Μερικώς Αυτοβιογραφικό. ΧΑΧΑΧΑ
    Ο καφές αργούσε να γίνει. Ο φίλος που θα έφερνε τα τσιγάρα αργούσε να έρθει. Το τηλέφωνο -φυσικά- δεν χτυπούσε ούτε απόψε. Έβαλε ραδιόφωνο- ...
  • Ξανά χαζοί
    (τελικά θα ξαναγράφω σε αυτό το πράγμα, το έχω πιο πολύ ανάγκη από ότι μπορούσα να περιμένω- ασχολίαστη αυτή η παπάρια μου- γενικά μιλάω, α...
  • Μια ευθεία.
    Εκείνο το βράδυ, στο μαγαζί είχαν μαζευτεί άνθρωποι όλων των ειδών: ντόπιοι και μετανάστες, φραγκάτοι και άφραγκοι, άτομα που έρχονταν για τ...
  • "Ένας κόσμος που πάντα ζητάει μα ποτέ δε δείχνει οίκτο"
    Ο Στέφανος περπατούσε βιαστικά και αφηρημένα όταν είδε μια γριά να ταΐζει περιστέρια. Σταμάτησε απότομα το βήμα του. Φοβήθηκε μήπως χαλάσει ...
  • Ένα τσιγάρο για καληνύχτα.
    Δεν ξέρω τι ακριβώς ζητάω και από ποιον τις νύχτες που σε σκέφτομαι. Απλά βηματίζω με σακατεμένο αυτοέλεγχο. Συνήθως, αυτές τις νύχτες, το μ...
  • Αυτό το ιστολόγιο...
    τελείωσε. Έπαιξε το ρόλο του. Φεύγω τώρα, ήρθε η ώρα- και ίσως- να τα ξαναπούμε... (αλλά προφανώς όχι από εδώ μέσα).
  • (χωρίς τίτλο)
    Έφυγε από το σπίτι της έχοντας στο μυαλό του πολλά. Δεν ήταν δυστυχισμένος. Δεν είχε τέτοιου είδους προνόμια. Απλά λιγάκι στριμωγμένος από δ...

Συνολικές προβολές σελίδας

Εγγραφή στο

Αναρτήσεις
Atom
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Atom
Όλα τα σχόλια